တစ္ခါက Romeo နဲ ့ Juliet

က်ေနာ္နဲ ့သူ စေတြ ့ခဲ့တဲ့ေန ့တစ္ေန ့ေပါ့…..
ေဆာင္းရာသီခ်ယ္ရီပန္းေတြ ေ၀ေနတဲ့ေဆာင္းမနက္ခင္းေလ….. က်ေနာ္အလုပ္ကေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္လမ္းေလးကို မနက္တုိင္းအလွဆင္ေနၾက….
ဒီေန ့လည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ျမဴးျမဴး အရြက္ေျခာက္ကေလးေတြကို သိမ္းဆည္း လွဲၾကံဳးေနတာေပါ့…. ခ်ယ္ရီပင္ ေအာက္ကခုံေလးတစ္ခုံမွာ သူတုိ ့သူငယ္ခ်င္း ၃ေယာက္လာထုိင္ျပီး တစ္စုံတစ္ရာကို ခက္ျပင္းျပင္းေဆြးေႏြးေနသလုိဘဲ… က်ေနာ္ကလည္း ကိုယ့္အလုပ္နဲ ့ကို ဆုိေတာ့ သတိမထားမိလုိက္ဘူး….
ကိုယ့္အေတြးနဲ ့ ကို သစ္ရြက္ေလးေတြ လွဲေနရင္း က်ေနာ့္ ပခုံးကိုသူလာတုိ ့တယ္…. ခ်ယ္ရီပန္းေလးတစ္ခုိင္ေလာက္ခူးေပးပါတဲ့…. က်ေနာ့္အိမ္အတြက္ ခူးထားတဲ့ အလွဆုံးခ်ယ္ရီပန္းတစ္ခုိင္ရွိတယ္…. က်ေနာ္လည္းသူလုိခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ ေပးလုိက္မိတယ္….. ေလာကမွာ အေအးခ်မ္းဆုံး အလွဆုံးမ်က္၀န္းေလး တစ္စုံ နဲ ့ က်ေနာ္မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မိလုိက္တယ္….
ရင္ခုန္သံေလးက သူ ့အလုိလုိေတာင္းတလာတယ္….. က်ေနာ့္တစ္သက္ တစ္ခါမွမခံစားဖူးတဲ့ အခ်စ္စိတ္ကေလး က်ေနာ့္ေသြးထဲ ႏွလုံးသားထဲ ရွင္သန္စျပဳေနျပီလား….. စိတ္ကေလးကိုထိန္းျပီး က်ေနာ့္အလုပ္က်ေနာ္ဆက္လုပ္လုိက္တာေပါ့…. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆုိတဲ ့အျပံဳးေလး ေဆာင္းရာသီက အေအးဓါတ္ေလးေတြကို ေႏြးေထြးသြားေစျပီလား….

သူတုိ ့သူငယ္ခ်င္းသုံးေယာက္ ခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြကိုင္ျပီး ထြက္သြားတယ္…… သူသတိမထားမိလိုက္ဘူးထင္တယ္….. ထုိုင္ခုံေလးေပၚမွာ စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္က်န္ခဲ့တယ္…. စာအုပ္ေလးကို က်ေနာ္ယူကုိင္ျပီးေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေတာ့ မ်က္ႏွာဖုံးက Romeo AND Juliet….. တစ္အုပ္လုံးအဂၤလိပ္လုိ ေရးထားတာဘဲ အဂၤလိပ္စာကို သိပ္မဖတ္တတ္ေပမယ့္ ေနာက္ေန ့တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာျပန္ေတြ ့မယ္ဆုိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ ့ စာအုပ္ကို အိမ္ယူျပန္သြားမိလုိက္တာေပါ့….

ေနာက္တစ္ပတ္ထိက်ေနာ္ ေမွ်ာ္ေနေပမဲ့ သူေရာက္မလာခဲ့ဘူး…. ေတာ္ပါပီ…..
သူတုိ ့ေက်ာင္းက library မွာဘဲ က်ေနာ္သြားအပ္လုိက္တယ္….. သြားအပ္ျပီးတာနဲ ့ ေနာက္တစ္ေန ့ သူအေျပးေရာက္လာတယ္….. အရင္ေန ့က က်ေနာ္အမွဳိက္သိမ္းေနတဲ့ေနရာေလးမွာဘဲ…. စာအုပ္ကိုျပန္လာေပးတဲ့ အတြက္ အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေပါ့…. က်ေနာ့္အတြက္ ကူညီတယ္ဆုိတာ အထူးမျဖစ္ေနေတာ့ ရပါတယ္ ဆုိျပီးက်ေနာ့္အလုပ္ဆက္လုပ္ေနတယ္….. သူကလည္းခုံတမ္းေလးမွာ ထုိင္ျပီးက်ေနာ့္ကိုအေဖာ္ျပဳေပးလုိ ့ ရမလားလုိ ့ က်ေနာ့္ကို ခြင့္ေတာင္းတယ္….. ေနာက္ သူဖတ္ထားသေလာက္ Romeo AND Juliet အေၾကာင္းေလးကို ေျပာျပတာေပါ့…..

ေၾသာ္ အခ်စ္ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း တန္ခုိးၾကီးပါလား….. Romeo နဲ ့ Juliet တုိ ့ ကအၾကည့္ကေလးတစ္စုံမွာ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ နက္နက္ရွဳိင္းရွဳိင္းခ်စ္မိသြားၾကတယ္တဲ့…. က်ေနာ္ကိုေကာ အဲ့ဒီလုိခံစားဖူးလားတဲ့….. သူ ့ရဲ ့ေမးခြန္းေလးေၾကာင့္ က်ေနာ္ဘယ္လုိေျဖရမလဲမသိျဖစ္သြားတယ္…. ဘယ္လုိေျဖရင္ေကာင္းမလဲ သူငယ္ခ်င္းတုိ ့ေရ…. လိမ္မေျပာတတ္ဘူး ဟုိအရင္ေန ့ ေလးက က်ေနာ္တုိ ့ေတြ ့လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ထူးထူးဆန္းဆန္းေလး ျဖစ္မိတယ္လုိ ့ ေျဖလုိက္တယ္…. သူကလည္း သူတစ္သက္မွာ ဒီလုိဒီတစ္ခါဘဲ ခံစားမိပါတယ္တဲ့ ….. ဒီလုိပဲ ေန ့တုိင္း က်ေနာ္ခ်ယ္ရီပင္ေလးေတြ ေအာက္မွာ အမွဳိက္လွဲတုိင္း သူအျမဲအေဖာ္လာလုပ္ေပးတယ္…. ေနာက္ေတာ့ သူပါလွဲေပးမယ္ဆုိျပီး အတူတူေဆာ့လုိက္ေပ်ာ္လုိက္ လွဲလုိက္သိမ္းလုိက္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးျဖစ္လာတာကို က်ေနာ္မသိလုိက္ဘူး….

ေနာက္ေတာ့သူ ့အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္းေလးေတြကို ခ်ယ္ရီပင္ေလးေအာက္က ထုိင္ခံုမွာက်ေနာ္တုိ ့ ေျပာမိၾကတယ္…. သူက ပညာတတ္ေလးတစ္ေယာက္…… အရာရာျပည့္စုံတယ္…. သူ ့ရဲ ့ဘ၀ေလးက ေတာ္ေတာ္ေအးခ်မ္းတယ္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖုိ ့ ေကာင္းတယ္ ေႏြးေထြးတယ္…. က်ေနာ္ကေတာ့ ဘ၀သမားလုပ္သားေလးပါ…. က်ေနာ္ ေက်ာင္းမျပီးလုိက္ဘူး…… အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းကို ပထမႏွစ္ျပီးေတာ့ အဆင္မေျပလုိ ့ထြက္လုိက္ရတယ္….. ဒီအတြက္ က်ေနာ္စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါဘူး….. ဘ၀မွာ ပညာတတ္မွ အဆင့္အတန္းရွိတာမွ မဟုတ္တာ…..

စေနသား ( ေမာ (ဝ္) ရွမ္းေျမ အဖြဲ ့၀င္ )